05-09-07

waarom

pfff, vandaag effe niks, vraag mij af of het wel zin heeft om hier alles af te rammelen. effe niks, mijn gedachten zaten weer vol, maar wil nu gewoon effe niks zeggen. naar de buitenwereld toe en voornamelijk naar mijn collega's toe is het mij gelukt om de schijnheiligaard uit te hangen en  te laten zien met overtuiging en succes dat er met mij  niks aan de hand is, wat ben ik daar toch goed in. uiteraard weten mijn twee vertrouwelijken beter. 

for to myself een andere keer, ok? yep ge zult wel moeten. 

20:00 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-08-07

nick name verandering

kort berichtje: uit sympathie voor toffe medebloggers heb ik mijn nickname veranderd van "loser" naar "dagdromer" (en nu maar hopen dat deze nick name nog niet bestaat, anders moet ik hem weer veranderen)

19:49 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

23-08-07

 

SIMG0354.jpgoplevennadood-800

21:59 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-08-07

dood

ben ik gefascineerd door de dood? niet in de strikte zin van het woord, maar het is voor mij een uiting, een gedachtengang -denk bijna elke dag over de dood- net om aan te kunnen voelen dat ik leef. maar "leef" ik wel? eigenlijk ook weer niet, mijn leven gaat gewoon zijn gangetje tot ik de laatste adem zal gaan uitblazen. ben ik tevreden over mijn leven? niet echt, maar de verantwoordelijkheid ligt volledig aan mijzelf, de reden waarom het zo is, is omdat ik nu éénmaal zo ben zoals ik ben. en ja hoor, ik heb geprobeerd om er iets aan te doen, maar dat is gewoonweg niet gelukt, ik besef ook wel dat het voor een heel groot deel ligt aan mijn te grote verlegenheid en het gebrek aan vrienden in het verleden. vroeger had ik hiervoor een hekel aan mijn eigen, nu heb ik het helemaal gerelativeerd en kan het mij in zekere zin niet meer schelen al denk ik er nog regelmatig over na. maar so what!

zij die gaan sterven groeten U. (maar nu nog niet)

20:42 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

17-07-07

gedachtenkronkels op dit moment.

waarom moet dit nu nog gebeuren? ik stond er allang niet meer bij stil, ik was er eindelijk vanaf, waarom moet ik dat gevoel weer krijgen van hoop die eigenlijk allang voorbij is, als het er is? is het nog wel de moeite? heeft het nog zin? ik denk van niet. maar is dit belangrijk? eigenlijk niet. ik heb nog enkel de stille hoop dat S iemand zou treffen die veel jonger is dan mij waarvan zij ook zich goed kan bij voelen, ze verdiend het echt, ze verdiend beter dan iemand als ik. en ik hoef dan alvast niet meer te strijden tegen mijn eigen. ik wens haar alle geluk op de wereld, ja ik wens zelfs dat nog meer dan dat ik de lotto zou winnen. en wie weet, naar de zoektocht naar jezelf ga je mss beseffen dat ik wel toch voor een klein beetje gelijk heb. mijn gedachten op het moment.

23:06 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-07-07

gouden bruiloft

daar ik ooit heel lang geleden intensief bezig was met fotografie word er nog eens af en toe gevraagd of ik foto's wil maken over de één of andere jebileum. gisteren, de zaterdag dus, had ik de opdracht aanvaard om een fotoverslagje te maken van een gouden bruiloft van mensen die in mijn straat wonen. het nadeel van een reportage van een gouden bruiloft is dat er veel dode momenten zijn. meestal bij deze dode momenten ben ik aan het denken hoe ik mijn album 'mijn draaiboek als het ware' verder er uit zou moeten gaan zien. ik ben dus voor die hele dag één en al concentratie op het werk wat ik moet leveren. dat was nu niet het geval: net bij deze dode momenten spookte S mij weer door het hoofd, en kon het niet laten om telkens een berichtje te sturen over het verloop van mijn reportage.

daar de opdrachtgever in extremes beslist had om zelf hun album te assembleren (wat ik normaal liever zelf doe, maar ok) hoefde ik niet meer zo intens na te denken en had ik meer tijd om aan andere dingen te denken en dat kan van alles zijn. weet ge, het zijn dan zo van die dag dromen, maar deze keer, ja ging mijn gedacht enkel naar S. deze keer ging mijn gedachte in de richting van, mmm, wie weet is het mss nu tijdens deze periode van juli en augustus omwille omstandigheden dat we veel minder comminiceren met elkaar, het moment gekomen is dat ik de strijd die ik voer met mijn eigen gaat eindigen. in die zin van zoals men zegt uit het oog, uit het hart, is het nu mss geen contact, uit het hart (of minder), het uitbloeien als het ware. anderzijds zit ik dan weer constant te denken om iets te bedenken om nog eens bijeen te komen.

in de loop van de avond begon ik een heel raar gevoel te krijgen, er was een heel aantrekkelijk meisje die net afgestudeerd is waarvan ik plots door had dat ze mij toch een beetje te veel naar mijn goesting aan het aanstaren was. nu, als fotograaf word ge wel dikwijler aangestaard. direct moest ik weer aan S denken, ik kan het gevoel niet beschrijven, maar voelde mij niet meer op mijn gemak. dus heb ik geprobeerd zoveel mogelijk oogcontact te vermijden.

wanneer de job is beeindigd en ik naar huis reed ging met de gedachte naar S kreeg ik de eerste keer het gevoel dat mijn hart harder aan het kloppen was. ik weet nu niet wat ik daarvan moet denken, het was langs de ene kant een prettig gevoel, maar langs de andere kant een gevoel van onbehagen.

15:20 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-07-07

de wandeling

afgelopen woensdag hebben S , S (eu ja toevallig twee S'en) en ik afgesproken om bijeen te komen om er een daguitstapje te maken. door omstandigheden was ik op de afspraak veel te laat aangekomen, ik vind het zelf hatelijk, daar ik er zelf niet tegen kan als er iemand te laat aan komt.

we zijn dan een bos gaan zoeken om te gaan wandelen, ja een bos, ahum, laten we zeggen dat er op een stukje grond meer bomen staan dan normaal in die streek, maar we hebben er goed mee kunnen lachen. er zou een kasteel staan, ja die stond er inderdaad, maar privé, maar dat geeft niks.

ja, we hebben dan maar zo kris-kras mogelijk om toch maar zoveel mogelijk tussen de bomen te kunnen gaan wandelen gewandeld. uiteraard stonden onze kwebbels tijdens het wandelen geen moment stil, of nee, er was effe een klein dood momentje als ge het zo moogt noemen, maar ook die was zalig. jawel, het was een zalige dag voor mij geweest, ik heb ervan genoten.

nadien zijn we een cafétje gaan zoeken, hihihi, net als het bos nergens iets te vinden, tot ja een sportcafé die normaal gesloten was en toevallig nu wel open was. daar hebben we niet lang kunnen nababbelen omdat we vriendelijk werden verzocht het pand te verlaten:-).

we zijn dan maar naar ons afgesproken punt terug gegaan en hebben naar nog wat nagepraat. één moment keken we oog in oog voor een iets langere tijd, ik zag iets, maar weet niet wat. ben ik mij weer iets aan het inbeelden?

van mij had die halve dag langer mogen duren. nadien toen ik éénmaal thuis was viel er mij nog iets op, mss dat ik het ooit hier op mijn blogje vermeld indien ik nog verder ga met deze blog, want ik heb nu het gevoel dat deze blog stillekens aan zijn einde naderd, maar ik wil de primeur eerst aan S vertellen;-)

17:21 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-07-07

reacties die ik niet wil horen

met de gesprekken die ik eens - soms - heb met enkelen (het zijn er maar weinig hoor) over mijn vertrouwelijke vriendschappelijke relatie met S - al geloven ze mij niet - die ontstaan zijn doordat ze mij uitvragen wat ik probeer zoveel mogelijk te verhinderen hoor ik telkens reacties die ik niet wil horen.

laten we dus eens in de veronderstelling gaan dat er wel iets zou zijn tss S en mij, en ik bedoel dan net dat ene méér. zoals ik al vertelde had ik hun altijd verteld dat het vriendschappelijk is en dus nik aan de hand, want ze is tenslotte veel jonger. gek, maar ze denken steeds dat er meer aan de hand is en vertrekken ook telkens met dat oogpunt. om het verhaal kort te maken, ze zeggen allemaal hetzelfde: dat ik mij niet moet gaan blind staren op het leeftijdsverschil, dat ik moet af gaan op mijn gevoel, nu mijn gevoel is net dat probleem, eu ingeval er iets zou zijn hé. niemand heeft blijkbaar omtrent dit hetzelfde gedacht als ik.

ja, effe nadenken, tot ik plots een vraag stelde tegen mijne buur die een dochter heeft van inmiddels denk ik rondom de 15 jaar wat hij er zou van vinden indien zijn dochter wanneer laten we zeggen 20 is, met zo'n kerel af kwam. ja nu had ik hem, hij heeft toch enige tijd moeten nadenken. lap weer een antwoord wat ik niet wilde horen: hij antwoorde dat hij het erg zou vinden als het betrof een kerel die al dikwijls iemand anders heeft gehad, laten we zeggen ne flierefluiter, maar als het iemand is zoals ik in de betekenis van nog nooit een relatie te hebben gehad hij er geen probleem mee zou hebben.

pfff, moet ik dan in geval er iets is hé toch beginnen anders te gaan denken? ben ik toch te rationeel? ben ik dan toch te practisch gericht? ik weet het niet.

20:51 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

paranoia

ben ik nu helemaal de kluts kwijt, ben ik een soort van achtervolgingswaanzin aan het krijgen, zie ik nu overal verwijzingen naar... of is het allemaal paranoia? nee, dit kan niet, laten we maar zeggen dat de dingen die ik lees en meemaak gewoonweg puur toeval is en dat ik denk dingen te zien die er niet zijn.

ja, dat is het, puur toeval.

11:58 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-07-07

een tussendoortje

hoe is het nu intussen geëvolueerd wat mij betreft althans met onze relatie. awel intussen, nee toch al geruime tijd, heb ik reeds mijn gsm langs mijn bed op het nachtkastje liggen wanneer ik ga slapen, wat ik normaal NOOIT  doe omwille dat in het verleden mijne directe chef het zo onbeschofd vond om mij te bellen voor bagatellen en zo mijn slaap verstoorde, wat regelmatig gebeurde. ik heb dus mijn gsm langs mijn bed liggen ingeval S zou bellen voor dringende gevallen. ja S, ik sta stand by. ge vertelde dat ge het besefde dat ik voor u zou springen, en ja dat zou ik doen, maar dat ge er niet van wilde profiteren, awel ik heb dit alsdusdanig nooit aangevoeld, in tegendeel. ik zal altijd voor u klaar staan in hoe verre het mogelijke uiteraard.  

23:04 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

mijn buren en collega's

de buren:

er zijn 2 buurmannen waarmee we heel goed overeen komen. waar ze het vandaan halen of hoe ze erop komen ik weet het niet, maar in ieder geval hadden ze plots door dat ik de laatste maanden nogal veel aan de pc zit, wetende dat ik er niet veel van ken. het duurde niet lang of ze waren mij aan het plagen dat ik aan het chatten was. een glimlach op mijn gezicht kon ik niet tegen houden, hoe ik  mijn best probeerde te doen. na enige tijd heb ik toe gegeven dat ik met "iemand" chat en vrij veel. nadien waren ze mij constant er mee aan het bijhouden van : ja ja, hij moet nog chatten met zijn vriendin. ik vertelde hun gewoon dat ze er niks achter moeten zoeken dat het puur vriendschappelijk is, weleens waar een heel grote vriendschap, en dat ze trouwens veel te jong is. later kreeg ik een gsm berichtje van S en moest weer glimlachen (heb het altijd als S belt of een berichtje zend). uiteraard heb ik gelogen. waarom geloven ze mij toch niet? was ik te enthousiast over de S? hebben ze iets in mijn gezicht gezien? (ben zelf al in de spiegel gaan kijken, maar nee hoor, ik zie niks).

mijn collega's:

doordat ik plots nogal veel vragen stelde over het internet gebeuren hoe wat in elkaar zat en hoe ik muziek kon comprimeren(of hoe noemen ze het weer?)  naar mp3's hadden die 2, ja ook 2 man, het snel door dat ik met "iemand" aan het chatten was. ook tegen hun heb ik enkel gezegd dat ze er niks moeten achter zoeken, dat het vriendschapelijk is en dat ze trouwens te jong is. maar potverdikke, ook zij geloven mij niet!!!! mankeert er iets met mij?

alle 4 hebben ze plechtig beloofd om het voor hun eigen te houden dat ik zo intens met S chat waarvoor dank.

 

07:32 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-07-07

de ontmoetingen

d-day: ja het was zo ver: we zouden elkaar ontmoeten samen met haar vriendin op het Z-festival. we wisten op voorhand dat deze ontmoeting van korte duur zou zijn vermits ik medewerker was op het festival. het moment was er, het was voor mij een heel rare ervaring, we hebben wat gebabbeld en de gesprekken gingen vrij vlot.

raar, ik was niet zenuwachtig, geen krop in de keel, geen vlinders in de buik en al die toestanden. had ik de tijd niet gehad om zenuwachtig te worden? het was net toen zo supper druk dat ik amper mijn gedacht naar iets anders kon brengen. het weekend was nog lang en heb er niet verder aan kunnen denken. nadien éénmaal thuis, was ik mijn ontmoeting aan het analyseren: mmm geen vlinders.... en om eerlijk de waarheid te zeggen: had ik haar nooit via het net ontmoet, maar zo op straat tegen gekomen, het was mijn type niet, hihihi wat mijn type ook moge wezen, ik weet het zelf niet. ik ben er vanaf. tja, dat dacht ik, nee dus, alles is bij hetzelfde gebleven.

nadien hebben we elkaar nog ontmoet op een voorstelling bij het uitoefenen van haar hobby en nadien nog eens op een miniconcertje. telkens opnieuw geen vlinder..... maar mijn gedacht bleef naar haar gaan. alsmaar word de roep groter om voortaan niet meer te rap gaan reageren op gsm of mail of chat, wat gaan afremmen, maar het ging gewoon niet, in tegendeel. vriendschap en vertrouwen is gewoon al heel groot geworden.

16:35 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

06-07-07

 ongeloofelijke stem

hoe meer we chatten en mailen, hoe afhankelijker ik werd van S. afhankelijkheid? is eigenlijk niet direct het juiste woord, mss beter het woord aanhankelijkheid gebruiken, in ieder geval mijn geest wil niet wijken van de naam van S. de controle op mijn mails werd alsmaar heviger, help, ik moet het tegen werken. een idee: tijdens onze gesprekken via pb van skynet toen ik nog dacht - nee ervan overtuigd was - dat S een man was waarvan ik al het gevoel had van met diene gast ga ik goed overeen komen, had ik hem eens uitgenodigd om op het Z-festival te komen.

hier komt dan het idee van, hey, als ik haar nu eens in irl zou kunnen ontmoeten in de hoop dat ze mij zal tegen vallen, of andersom: dat ik tegen val. ja dan ben ik van mijn innerlijk gevecht af. maar ik durfde S er niet aan te herinneren van destijds die uitnodiging op het Z-festival. op een wel heel treuzelachtige lange manier heb ik het uiteindelijk toch gevraagd of ze eventueel het zag zitten om er naartoe te gaan.

ze ging er op in, ok, dat hebben we dan ook weer achter de rug, nu nog afspreken wanneer en hoe. niet lang voor het festivalweekend begon hadden we maar om practische redenen elkaars gsm nummer door gegeven, ik heb toch weer getreuzeld tot op het laatste moment om een berichtje te sturen voor verder afspraken: mijn verbazing was groot, nee was zelfs verschoten, toen ik het berichtje stuurde. nog voor ik het berichtje dat ik stuurde kon wissen belde ze mij al op: dat was wel een heel rare ervaring. ik voelde een enorme krop in de keel tijdens het praten, maar heb mij toch kunnen concentreren, maar ook S was zenuwachtig (denk ik toch). help, help, zeg dat het niet waar is, om het sarcastisch te zeggen: ik zakte nog dieper in mijn innerlijk gevecht, wat een stem. waarom kon S nu geen stem hebben gehad waarvan ik gewoon moest walgen? nee in de plaats daarvan..... dan maar afwachten hoe het zal zijn bij onze ontmoeting irl.

23:13 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-07-07

immoreel

tijdens het chatten heb ik in geval ik maar "dacht" dat het eventueel "meer" ging dan vriendschap of kon leiden "tot" bewust en onbewust sommige zaken negeerd of op zijn minst niet verder op in gegaan. mijn ritme van doen werd alsmaar meer bepaald volgens het ritme wanneer ik wist wanneer S on-line zou kunnen zijn. op den duur gingen mijn gedachten van, ik ga toch niet verliefd worden op S, dat kan niet, is niet juist, potverdikke, nee dat kan niet, het is zelfs immoreel: S is veel te jong, ons leeftijdverschil is in mijn insziens gewoonweg te groot, dit kan echt niet.

anderzijds in geval de signalen er wel "zouden" zijn (ja heb ze alleszins wel heel laat pas door in geval ze er waren), kwamen er enkel de gedachten, ik moet op de één of andere manier dit kunnen blokkeren. wat als het wederzijds zou zijn, dat "meer" dan vriendschap? nee, pakt dat ik er wel mee verder ga, nee, ik kan toch niet verlangen dat iemand zich zou opofferen met iemand zoals ik. nee, S verdiend veeeel beter als iemand zoals ik, iemand die veel meer aansluit op haar leeftijd. 

S is een fantastische personaliteit, nee ik moet iets vinden om dit tegen te gaan (in geval er iets zou zijn). Toen S vertelde dat er wel eens een paar jonge mannen binnen kwamen op haar werk en waarvan haar collega's haar een beetje bij hielden van "zech, is da nikskse voor u?" antwoorde ik erop van "ja, zat er niemand tussen", maar nee, niks zenne.

ja, ik weet het, daar ik steeds nieuwsgierig ben wie achter de schermen zit en graag wel de mensen eens in irl wil ontmoeten, ja ik moet proberen haar in irl te ontmoeten.

 

20:31 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

overal

na enige tijd mailen tss ons ,voor we chatten, werd het bijna een verslaving, het was alsof een sleepende ziekte die bij mij binnengedrongen is zonder het eigenlijk goed te beseffen, deze verslaving was niet het internet, maar de drugs was S. door omstandigheden gebeurde het wel eens dat er een dag niet gemaild werd. het is niet mogelijk, da kan niet, maar toch was het zo, ik begon haar zelfs te missen als ik niks meer hoorde, ook al was er maar een dagje niks. waar ik ook ging, of deed, het maakte niks uit, er was konstant één naam die rond mijn geest aan het dwalen was, dat was S. zelfs op het werk tijdens de storingen dacht ik enkel maar aan S.

eerst negeerde ik het, tenminste ik probeerde het te negeren, maar het lukt niet om niet aan haar te denken. lag het aan mij? of is het omwille hetgeen zij vertelde? in ieder geval begon ik stillekensaan toch mij niet op mijn gemak te voelen.

dat gevoel werd steeds maar erger naarmate we later aan het chatten waren. mijn gedacht ging enerzijds dat ik moet proberen minder te gaan chatten en mailen, maar de drang om van haar iets te horen was groter dan mijn karakter.

 

15:34 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |