05-07-07

overal

na enige tijd mailen tss ons ,voor we chatten, werd het bijna een verslaving, het was alsof een sleepende ziekte die bij mij binnengedrongen is zonder het eigenlijk goed te beseffen, deze verslaving was niet het internet, maar de drugs was S. door omstandigheden gebeurde het wel eens dat er een dag niet gemaild werd. het is niet mogelijk, da kan niet, maar toch was het zo, ik begon haar zelfs te missen als ik niks meer hoorde, ook al was er maar een dagje niks. waar ik ook ging, of deed, het maakte niks uit, er was konstant één naam die rond mijn geest aan het dwalen was, dat was S. zelfs op het werk tijdens de storingen dacht ik enkel maar aan S.

eerst negeerde ik het, tenminste ik probeerde het te negeren, maar het lukt niet om niet aan haar te denken. lag het aan mij? of is het omwille hetgeen zij vertelde? in ieder geval begon ik stillekensaan toch mij niet op mijn gemak te voelen.

dat gevoel werd steeds maar erger naarmate we later aan het chatten waren. mijn gedacht ging enerzijds dat ik moet proberen minder te gaan chatten en mailen, maar de drang om van haar iets te horen was groter dan mijn karakter.

 

15:34 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.