27-07-07

rustig

het begint weer wat rustiger te worden rondom mijn geestenwereldje. ja ik begin zelfs terug van die gekke dromen te krijgen, ge weet wel die rare horrordroompjes, die akelige, het was al een heel tijdje geleden dat ik ze nog eens heb gehad. en nu toch al twee stuks op één week, dat is al een goed teken.

21:35 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-07-07

belabberd

voorlopig geen nieuws meer, ik prakizeer nog, stel nog ne hele hoop alles in vraag, het is langzaam aan het weg sussen. vandaag ben ik wat sloom, lichte koppijn en mijn ogen een beetje aan het branden van vermoeidheid, niet van het werken, maar gewoon van te weinig en onrustig slapen.

 

18:42 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-07-07

naar gevoel

alsmaar stel ik mij meer vragen waarvan ik een naar gevoel aan over houd van de mogelijke antwoorden die ik mijzelf gegeven heb. ik hoop enkel dat mijn gevoel niet overeenkomt met de werkelijkheid waarvan mijn gevoel is ontstaan. het is een gevoel dat ik nu nog niet kwijt kan, bekend wil maken. 

22:58 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-07-07

kink in de kabel

bedenkingen naar mijn eigen toe: de vermeende "signalen" die ik dacht opgevangen te hebben kwamen door het gebruik van sommige woorden en zinsspelingen. een klein tijdje terug had ik voor ik het zelf besefte na het eindigen van ons gesprek op de gsm een kusje op mijn gsm gegeven, holy shit, wat doe ik nu? effe mij wakker schudden. bij het chatten had ik door snel te zijn het woordje "schatteke" geschreven die ik nog op tijd heb kunnen wissen nog voor het verzonden was, oef gelukkig. (hallo, afremmen). eigenlijk is het wel een rare vorm van communiceren om het via een blog te doen, waarvan ook ik dit schrijven betwijfel of ik het wel zal posten.

maar een paar dagen terug is er een kink (een knik) in de kabel gekomen, een amplitute, eentje die terna nog een klein na schokje kreeg. misschien is het alweer maar een vermeend gedacht die niks te betekenen heeft. die plooi kan wel terug glad gestreken worden, maar ik zal het strijkijzer niet hanteren, en ik zal ook niet vragen dat het gehanteerd zal worden, nee in tegendeel. ik was toen verschoten, iets wat ik niet had verwacht, er kwamen vragen die ik enkel stel aan mijn eigen. vragen die nooit zullen beantwoord worden, die nu eigenlijk niet hoeven beantwoord te worden, al ben ik toch nieuwsgierig en benieuwd naar het antwoord. de laatste tijden kon ik het zelf niet meer laten hoe groot de drang was om u op elke manier te kontakteren, desondanks mijn "gevecht". nu is die kink in de kabel een zegen geworden voor mij, ze is nu een middel geworden om afstand te kunnen houden, en na verloop van tijd zelfs de afstand te vergroten, langzaam gaan afkicken, het zal niet gemakkelijk zijn, het zal tanden bijten zijn. misschien heb ik er onbewust op gewacht, ik weet het niet. misschien was er helemaal geen kink, maar het gevoel is er wel. het "gevecht" is er alleszins op verminderd. 

ge zult er nu waarschijnlijk niks van begrijpen en niet weten over wat het gaat, dat het wat raadselachtig is, maar ik zal hier niet verder gaan met B, ge zult u tevreden moeten stellen met deze A, hoe dan ook, ik zal altijd klaar staan voor u, onze vriendschap is hopelijk voor eeuwig.

09:58 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-07-07

gedachtenkronkels op dit moment.

waarom moet dit nu nog gebeuren? ik stond er allang niet meer bij stil, ik was er eindelijk vanaf, waarom moet ik dat gevoel weer krijgen van hoop die eigenlijk allang voorbij is, als het er is? is het nog wel de moeite? heeft het nog zin? ik denk van niet. maar is dit belangrijk? eigenlijk niet. ik heb nog enkel de stille hoop dat S iemand zou treffen die veel jonger is dan mij waarvan zij ook zich goed kan bij voelen, ze verdiend het echt, ze verdiend beter dan iemand als ik. en ik hoef dan alvast niet meer te strijden tegen mijn eigen. ik wens haar alle geluk op de wereld, ja ik wens zelfs dat nog meer dan dat ik de lotto zou winnen. en wie weet, naar de zoektocht naar jezelf ga je mss beseffen dat ik wel toch voor een klein beetje gelijk heb. mijn gedachten op het moment.

23:06 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-07-07

gouden bruiloft

daar ik ooit heel lang geleden intensief bezig was met fotografie word er nog eens af en toe gevraagd of ik foto's wil maken over de één of andere jebileum. gisteren, de zaterdag dus, had ik de opdracht aanvaard om een fotoverslagje te maken van een gouden bruiloft van mensen die in mijn straat wonen. het nadeel van een reportage van een gouden bruiloft is dat er veel dode momenten zijn. meestal bij deze dode momenten ben ik aan het denken hoe ik mijn album 'mijn draaiboek als het ware' verder er uit zou moeten gaan zien. ik ben dus voor die hele dag één en al concentratie op het werk wat ik moet leveren. dat was nu niet het geval: net bij deze dode momenten spookte S mij weer door het hoofd, en kon het niet laten om telkens een berichtje te sturen over het verloop van mijn reportage.

daar de opdrachtgever in extremes beslist had om zelf hun album te assembleren (wat ik normaal liever zelf doe, maar ok) hoefde ik niet meer zo intens na te denken en had ik meer tijd om aan andere dingen te denken en dat kan van alles zijn. weet ge, het zijn dan zo van die dag dromen, maar deze keer, ja ging mijn gedacht enkel naar S. deze keer ging mijn gedachte in de richting van, mmm, wie weet is het mss nu tijdens deze periode van juli en augustus omwille omstandigheden dat we veel minder comminiceren met elkaar, het moment gekomen is dat ik de strijd die ik voer met mijn eigen gaat eindigen. in die zin van zoals men zegt uit het oog, uit het hart, is het nu mss geen contact, uit het hart (of minder), het uitbloeien als het ware. anderzijds zit ik dan weer constant te denken om iets te bedenken om nog eens bijeen te komen.

in de loop van de avond begon ik een heel raar gevoel te krijgen, er was een heel aantrekkelijk meisje die net afgestudeerd is waarvan ik plots door had dat ze mij toch een beetje te veel naar mijn goesting aan het aanstaren was. nu, als fotograaf word ge wel dikwijler aangestaard. direct moest ik weer aan S denken, ik kan het gevoel niet beschrijven, maar voelde mij niet meer op mijn gemak. dus heb ik geprobeerd zoveel mogelijk oogcontact te vermijden.

wanneer de job is beeindigd en ik naar huis reed ging met de gedachte naar S kreeg ik de eerste keer het gevoel dat mijn hart harder aan het kloppen was. ik weet nu niet wat ik daarvan moet denken, het was langs de ene kant een prettig gevoel, maar langs de andere kant een gevoel van onbehagen.

15:20 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-07-07

de wandeling

afgelopen woensdag hebben S , S (eu ja toevallig twee S'en) en ik afgesproken om bijeen te komen om er een daguitstapje te maken. door omstandigheden was ik op de afspraak veel te laat aangekomen, ik vind het zelf hatelijk, daar ik er zelf niet tegen kan als er iemand te laat aan komt.

we zijn dan een bos gaan zoeken om te gaan wandelen, ja een bos, ahum, laten we zeggen dat er op een stukje grond meer bomen staan dan normaal in die streek, maar we hebben er goed mee kunnen lachen. er zou een kasteel staan, ja die stond er inderdaad, maar privé, maar dat geeft niks.

ja, we hebben dan maar zo kris-kras mogelijk om toch maar zoveel mogelijk tussen de bomen te kunnen gaan wandelen gewandeld. uiteraard stonden onze kwebbels tijdens het wandelen geen moment stil, of nee, er was effe een klein dood momentje als ge het zo moogt noemen, maar ook die was zalig. jawel, het was een zalige dag voor mij geweest, ik heb ervan genoten.

nadien zijn we een cafétje gaan zoeken, hihihi, net als het bos nergens iets te vinden, tot ja een sportcafé die normaal gesloten was en toevallig nu wel open was. daar hebben we niet lang kunnen nababbelen omdat we vriendelijk werden verzocht het pand te verlaten:-).

we zijn dan maar naar ons afgesproken punt terug gegaan en hebben naar nog wat nagepraat. één moment keken we oog in oog voor een iets langere tijd, ik zag iets, maar weet niet wat. ben ik mij weer iets aan het inbeelden?

van mij had die halve dag langer mogen duren. nadien toen ik éénmaal thuis was viel er mij nog iets op, mss dat ik het ooit hier op mijn blogje vermeld indien ik nog verder ga met deze blog, want ik heb nu het gevoel dat deze blog stillekens aan zijn einde naderd, maar ik wil de primeur eerst aan S vertellen;-)

17:21 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-07-07

reacties die ik niet wil horen

met de gesprekken die ik eens - soms - heb met enkelen (het zijn er maar weinig hoor) over mijn vertrouwelijke vriendschappelijke relatie met S - al geloven ze mij niet - die ontstaan zijn doordat ze mij uitvragen wat ik probeer zoveel mogelijk te verhinderen hoor ik telkens reacties die ik niet wil horen.

laten we dus eens in de veronderstelling gaan dat er wel iets zou zijn tss S en mij, en ik bedoel dan net dat ene méér. zoals ik al vertelde had ik hun altijd verteld dat het vriendschappelijk is en dus nik aan de hand, want ze is tenslotte veel jonger. gek, maar ze denken steeds dat er meer aan de hand is en vertrekken ook telkens met dat oogpunt. om het verhaal kort te maken, ze zeggen allemaal hetzelfde: dat ik mij niet moet gaan blind staren op het leeftijdsverschil, dat ik moet af gaan op mijn gevoel, nu mijn gevoel is net dat probleem, eu ingeval er iets zou zijn hé. niemand heeft blijkbaar omtrent dit hetzelfde gedacht als ik.

ja, effe nadenken, tot ik plots een vraag stelde tegen mijne buur die een dochter heeft van inmiddels denk ik rondom de 15 jaar wat hij er zou van vinden indien zijn dochter wanneer laten we zeggen 20 is, met zo'n kerel af kwam. ja nu had ik hem, hij heeft toch enige tijd moeten nadenken. lap weer een antwoord wat ik niet wilde horen: hij antwoorde dat hij het erg zou vinden als het betrof een kerel die al dikwijls iemand anders heeft gehad, laten we zeggen ne flierefluiter, maar als het iemand is zoals ik in de betekenis van nog nooit een relatie te hebben gehad hij er geen probleem mee zou hebben.

pfff, moet ik dan in geval er iets is hé toch beginnen anders te gaan denken? ben ik toch te rationeel? ben ik dan toch te practisch gericht? ik weet het niet.

20:51 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

paranoia

ben ik nu helemaal de kluts kwijt, ben ik een soort van achtervolgingswaanzin aan het krijgen, zie ik nu overal verwijzingen naar... of is het allemaal paranoia? nee, dit kan niet, laten we maar zeggen dat de dingen die ik lees en meemaak gewoonweg puur toeval is en dat ik denk dingen te zien die er niet zijn.

ja, dat is het, puur toeval.

11:58 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-07-07

een tussendoortje

hoe is het nu intussen geëvolueerd wat mij betreft althans met onze relatie. awel intussen, nee toch al geruime tijd, heb ik reeds mijn gsm langs mijn bed op het nachtkastje liggen wanneer ik ga slapen, wat ik normaal NOOIT  doe omwille dat in het verleden mijne directe chef het zo onbeschofd vond om mij te bellen voor bagatellen en zo mijn slaap verstoorde, wat regelmatig gebeurde. ik heb dus mijn gsm langs mijn bed liggen ingeval S zou bellen voor dringende gevallen. ja S, ik sta stand by. ge vertelde dat ge het besefde dat ik voor u zou springen, en ja dat zou ik doen, maar dat ge er niet van wilde profiteren, awel ik heb dit alsdusdanig nooit aangevoeld, in tegendeel. ik zal altijd voor u klaar staan in hoe verre het mogelijke uiteraard.  

23:04 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

mijn buren en collega's

de buren:

er zijn 2 buurmannen waarmee we heel goed overeen komen. waar ze het vandaan halen of hoe ze erop komen ik weet het niet, maar in ieder geval hadden ze plots door dat ik de laatste maanden nogal veel aan de pc zit, wetende dat ik er niet veel van ken. het duurde niet lang of ze waren mij aan het plagen dat ik aan het chatten was. een glimlach op mijn gezicht kon ik niet tegen houden, hoe ik  mijn best probeerde te doen. na enige tijd heb ik toe gegeven dat ik met "iemand" chat en vrij veel. nadien waren ze mij constant er mee aan het bijhouden van : ja ja, hij moet nog chatten met zijn vriendin. ik vertelde hun gewoon dat ze er niks achter moeten zoeken dat het puur vriendschappelijk is, weleens waar een heel grote vriendschap, en dat ze trouwens veel te jong is. later kreeg ik een gsm berichtje van S en moest weer glimlachen (heb het altijd als S belt of een berichtje zend). uiteraard heb ik gelogen. waarom geloven ze mij toch niet? was ik te enthousiast over de S? hebben ze iets in mijn gezicht gezien? (ben zelf al in de spiegel gaan kijken, maar nee hoor, ik zie niks).

mijn collega's:

doordat ik plots nogal veel vragen stelde over het internet gebeuren hoe wat in elkaar zat en hoe ik muziek kon comprimeren(of hoe noemen ze het weer?)  naar mp3's hadden die 2, ja ook 2 man, het snel door dat ik met "iemand" aan het chatten was. ook tegen hun heb ik enkel gezegd dat ze er niks moeten achter zoeken, dat het vriendschapelijk is en dat ze trouwens te jong is. maar potverdikke, ook zij geloven mij niet!!!! mankeert er iets met mij?

alle 4 hebben ze plechtig beloofd om het voor hun eigen te houden dat ik zo intens met S chat waarvoor dank.

 

07:32 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-07-07

de ontmoetingen

d-day: ja het was zo ver: we zouden elkaar ontmoeten samen met haar vriendin op het Z-festival. we wisten op voorhand dat deze ontmoeting van korte duur zou zijn vermits ik medewerker was op het festival. het moment was er, het was voor mij een heel rare ervaring, we hebben wat gebabbeld en de gesprekken gingen vrij vlot.

raar, ik was niet zenuwachtig, geen krop in de keel, geen vlinders in de buik en al die toestanden. had ik de tijd niet gehad om zenuwachtig te worden? het was net toen zo supper druk dat ik amper mijn gedacht naar iets anders kon brengen. het weekend was nog lang en heb er niet verder aan kunnen denken. nadien éénmaal thuis, was ik mijn ontmoeting aan het analyseren: mmm geen vlinders.... en om eerlijk de waarheid te zeggen: had ik haar nooit via het net ontmoet, maar zo op straat tegen gekomen, het was mijn type niet, hihihi wat mijn type ook moge wezen, ik weet het zelf niet. ik ben er vanaf. tja, dat dacht ik, nee dus, alles is bij hetzelfde gebleven.

nadien hebben we elkaar nog ontmoet op een voorstelling bij het uitoefenen van haar hobby en nadien nog eens op een miniconcertje. telkens opnieuw geen vlinder..... maar mijn gedacht bleef naar haar gaan. alsmaar word de roep groter om voortaan niet meer te rap gaan reageren op gsm of mail of chat, wat gaan afremmen, maar het ging gewoon niet, in tegendeel. vriendschap en vertrouwen is gewoon al heel groot geworden.

16:35 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

06-07-07

 ongeloofelijke stem

hoe meer we chatten en mailen, hoe afhankelijker ik werd van S. afhankelijkheid? is eigenlijk niet direct het juiste woord, mss beter het woord aanhankelijkheid gebruiken, in ieder geval mijn geest wil niet wijken van de naam van S. de controle op mijn mails werd alsmaar heviger, help, ik moet het tegen werken. een idee: tijdens onze gesprekken via pb van skynet toen ik nog dacht - nee ervan overtuigd was - dat S een man was waarvan ik al het gevoel had van met diene gast ga ik goed overeen komen, had ik hem eens uitgenodigd om op het Z-festival te komen.

hier komt dan het idee van, hey, als ik haar nu eens in irl zou kunnen ontmoeten in de hoop dat ze mij zal tegen vallen, of andersom: dat ik tegen val. ja dan ben ik van mijn innerlijk gevecht af. maar ik durfde S er niet aan te herinneren van destijds die uitnodiging op het Z-festival. op een wel heel treuzelachtige lange manier heb ik het uiteindelijk toch gevraagd of ze eventueel het zag zitten om er naartoe te gaan.

ze ging er op in, ok, dat hebben we dan ook weer achter de rug, nu nog afspreken wanneer en hoe. niet lang voor het festivalweekend begon hadden we maar om practische redenen elkaars gsm nummer door gegeven, ik heb toch weer getreuzeld tot op het laatste moment om een berichtje te sturen voor verder afspraken: mijn verbazing was groot, nee was zelfs verschoten, toen ik het berichtje stuurde. nog voor ik het berichtje dat ik stuurde kon wissen belde ze mij al op: dat was wel een heel rare ervaring. ik voelde een enorme krop in de keel tijdens het praten, maar heb mij toch kunnen concentreren, maar ook S was zenuwachtig (denk ik toch). help, help, zeg dat het niet waar is, om het sarcastisch te zeggen: ik zakte nog dieper in mijn innerlijk gevecht, wat een stem. waarom kon S nu geen stem hebben gehad waarvan ik gewoon moest walgen? nee in de plaats daarvan..... dan maar afwachten hoe het zal zijn bij onze ontmoeting irl.

23:13 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-07-07

immoreel

tijdens het chatten heb ik in geval ik maar "dacht" dat het eventueel "meer" ging dan vriendschap of kon leiden "tot" bewust en onbewust sommige zaken negeerd of op zijn minst niet verder op in gegaan. mijn ritme van doen werd alsmaar meer bepaald volgens het ritme wanneer ik wist wanneer S on-line zou kunnen zijn. op den duur gingen mijn gedachten van, ik ga toch niet verliefd worden op S, dat kan niet, is niet juist, potverdikke, nee dat kan niet, het is zelfs immoreel: S is veel te jong, ons leeftijdverschil is in mijn insziens gewoonweg te groot, dit kan echt niet.

anderzijds in geval de signalen er wel "zouden" zijn (ja heb ze alleszins wel heel laat pas door in geval ze er waren), kwamen er enkel de gedachten, ik moet op de één of andere manier dit kunnen blokkeren. wat als het wederzijds zou zijn, dat "meer" dan vriendschap? nee, pakt dat ik er wel mee verder ga, nee, ik kan toch niet verlangen dat iemand zich zou opofferen met iemand zoals ik. nee, S verdiend veeeel beter als iemand zoals ik, iemand die veel meer aansluit op haar leeftijd. 

S is een fantastische personaliteit, nee ik moet iets vinden om dit tegen te gaan (in geval er iets zou zijn). Toen S vertelde dat er wel eens een paar jonge mannen binnen kwamen op haar werk en waarvan haar collega's haar een beetje bij hielden van "zech, is da nikskse voor u?" antwoorde ik erop van "ja, zat er niemand tussen", maar nee, niks zenne.

ja, ik weet het, daar ik steeds nieuwsgierig ben wie achter de schermen zit en graag wel de mensen eens in irl wil ontmoeten, ja ik moet proberen haar in irl te ontmoeten.

 

20:31 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

overal

na enige tijd mailen tss ons ,voor we chatten, werd het bijna een verslaving, het was alsof een sleepende ziekte die bij mij binnengedrongen is zonder het eigenlijk goed te beseffen, deze verslaving was niet het internet, maar de drugs was S. door omstandigheden gebeurde het wel eens dat er een dag niet gemaild werd. het is niet mogelijk, da kan niet, maar toch was het zo, ik begon haar zelfs te missen als ik niks meer hoorde, ook al was er maar een dagje niks. waar ik ook ging, of deed, het maakte niks uit, er was konstant één naam die rond mijn geest aan het dwalen was, dat was S. zelfs op het werk tijdens de storingen dacht ik enkel maar aan S.

eerst negeerde ik het, tenminste ik probeerde het te negeren, maar het lukt niet om niet aan haar te denken. lag het aan mij? of is het omwille hetgeen zij vertelde? in ieder geval begon ik stillekensaan toch mij niet op mijn gemak te voelen.

dat gevoel werd steeds maar erger naarmate we later aan het chatten waren. mijn gedacht ging enerzijds dat ik moet proberen minder te gaan chatten en mailen, maar de drang om van haar iets te horen was groter dan mijn karakter.

 

15:34 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-07-07

midden?

nu gaat mijn verhaal echt beginnen, het is te zeggen wat ik het laatste half jaar heb gevoeld of eerder wat mijn gedachtengang was. ik heb een hele toer getwijfeld of ik er wel een blog over zou maken, nu ben ik zelfs aan het denken of ik er wel goed aan gedaan heb dat ik er met één ben opgestart. maar goed, ik ben er mee begonnen en zal ze verder zetten en afmaken, het einde van de blog is naderbij. ik had er al eerder aan gedacht om een blog te maken over deze materie, maar S was mij voor, vandaar een vertraging van deze blog, maar dat kunnen jullie niet weten hé.

eerst wilde ik alles over mijn gevecht met mijn eigen gaan vertellen tegen S in irl (of mij dat ooit zou gelukt hebben????), maar dat was om practische reden niet te verwezenlijken. langs de telefoon of gsm was het te kostelijk en ook niet van datte.

dus na enige aarzeling heb ik toch de meeste zaken, denk ik reeds verteld tegen S via chat, maar heb abrupt ons gesprek moeten onderbreken daar ik naar het werk moest.

nadien is er niets van gekomen en ben ik alsnog met deze blog opgestart, en ik moet toegeven, dat gaat een stuk gemakkelijker.

bij onze kennismaking via het forum en zeker via de pb's van het forum en later via mail had ik haar verteld wat ik trouwens tegen iedereen vertel van het andere geslacht wanneer we communiceerden dat ik op het forum en later blogs ben gekomen omwille iets meer te leren over pc en het internet, en dat ik helemaal geen intensie had om een date uit te lokken of om een relatie te gaan zoeken, ik had S ook verteld waarom, omdat het voor mij dus allang passé was, te laat was dus. ik wilde wel op vriendschappelijke basis mensen leren kennen.

 

22:23 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

chatten

zoals reeds gezegd in mijn vorig postje heeft S mij msn voorgesteld, zo gezegd zo gedaan. we begonnen met elkaar dus te chatten, en ja hoor, dat gaat veel beter als een mail of een pb op het forum. ook veel plezanter om te chatten, zeker met iemand die iets te vertellen heeft, het was op den duur een mengelkroes van mails en chatten geworden. we begonnen elkaar al maar meer te kennen, en ja hoor we zaten op dezelfde golflengte zoals S reeds heeft vermeld op haar blog. soms, nee regelmatig, had ik de indruk dat ik met mijn eigen aan het praten was, dat S een reincernatie is van mijn eigen, alleen ik leef nog:-) .

kort na de introductie van msn waren we zelfs zodanig aan het tetteren dat we ons eigen verplichte om effe een pauze in te lassen om toch maar iets te eten, ik denk dat we die dag toch op zijn minst 12 uur aan het chatten waren zonder dat we maar bewust waren van tijd. da was niet meer normaal, ikke die zolang aan da spel hier zit, maar toch was het zo.

het vertrouwen naar elkaar toe was al reeds vrij hoog, maar die is alleen maar groter geworden.

na enige tijd hebben we aanvankelijk vanwege practische reden elkaars gsm nummer door gegeven en even later hebben we elkaar ontmoet irl wel eens waar kort.dat was zowat het verhaal, als ik iets vergeten ben of ergens mis in was mag je me corrigeren S.

de volgende postjes zullen gaan over wat er in mij omging over het mailen en chatten en onze ontmoeting, over mijn gevoel min of meer, maar vooral over mijn gedachtengang.

het was het begin van dat ik met mijn eigen overhoop lag.

18:36 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-07-07

mails

ja, we waren vrij snel - ten minste voor mij toch - over gegaan naar mailkes. wat we allemaal hebben zitten vertellen tegen elkaar ga ik uiteraard hier niet vertellen, maar zoals S zelf al vertelde, we hadden het over van alles en nog wat. het waren in zoverre ik het mij nog kan herinneren telkens mailkes van vraag en antwoord langs beide kanten. maar het was dat niet alleen, we het hadden het ook over onze eigen meningen, opmerkingen en dit allemaal met wederzijds respect, fantastisch gewoon. ja we hadden het zelfs ook over wel zeer persoonlijke zaken.

in den beginne bekeek ik mijn mails maar sporadisch navenant ik er goesting in had. en wanneer ik ze dan bekeek ging ik gewoon het rijke af. maar het heeft niet lang geduurd dat ik telkens een mail stuurde dat ik benieuwd was of ik er ééntje terug kreeg. onze gesprekken waren gewoon te interesant om het links te laten liggen, maar goed, het was zo ver gekomen dat ik zo snel mogelijk naar mijn koninkrijk reed na het werk om snel mijn mails te bekijken. en ja hoor, ik bekeek eerst die van S wanneer ze er ééntje had gepost.

op den duur wanneer ik in mijn koninkrijk was kontrolleerde ik wel tien keer mijn mails wachtend op een postje, in begin besefde ik het niet, maar wanneer het wat te lang duurde eer er één binnen kwam, was ik er niet goed van, ik werd zelfs ongeduldig.

op den duur was het zo ambetant om te communiceren via mails dat S mij dan msn voorstelde, amai, ikke en pc's, eerst had ik er niet echt zin in, maar heb toch vrij snel beslist om het te doen. en waarom ook niet, we hadden inmiddels een onbeschrijfelijk vertrouwen in elkaar en onze vriendschap was reeds verzekerd.

 

20:16 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-07-07

overschakeling naar mails

tijdens onze pb contacten heb ik op een bepaald moment haar om bepaalde redenen mijn blog door gegeven, wat ik normaal aan niemand doorgeef op het forumwereldje.

nadien bij het vrijgeven van elkaars mail-adressen had ik al een idee van welke leeftijd zij ongeveer had moeten hebben. ook zij heeft via mijn blog naar mijn leeftijd mss onbewust zitten zoeken. toen we elkaars leeftijd wisten vroeg ze mij of ik het een probleem vond. ik heb geantwoord dat ik het geen probleem vond mits ik met het standpunt ben vertokken dat het puur vriendschappelijk is. heb S ook wel eens ooit verteld dat ik op het forum (en blogs) ben gekomen om in eerste instantie meer te leren over pc's, maar ook om wel mensen te ontmoeten, laten we zeggen om mijn beperkte vriendenkring te verruimen. natuurlijk was ik wel altijd nieuwsgierig van wie er allemaal achter de schermen zit.

als het om goede gesprekken gaat, staar ik mij nooit blind naar iemands ouderdom, mij gaat het om de persoon ongeacht de ouderdom, uiteraard ben ik wel benieuwd naar de ouderdom met diegene wie ik aan het communiceren ben.

19:18 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

01-07-07

het begin

eigenlijk heb ik geen begin, geen eind, geen midden. mijn verhaal is ergens begonnen vanwaar ik niet exact weet wanneer het is begonnen en niet exact weet wanneer die bepaalde  gevoelens - tegen mijn zin in - boven water zijn gekomen. voor januari dit jaar was ik vrij geruime tijd actief op het forum. er waren meerdere items die mij interesseerde en aanvankelijk werd er ook toch vrij goed gediscusieerd. er waren bepaalde redenen waarom ik zo veel tijd nam op het forum, laten we die reden maar een burn-out noemen.

maar rondom januari dook er een nieuwe speler op het forum van skynet. ik noem hem S. in den beginne heb ik nooit gereageerd op zijn reacties op het forum, tenminste zo verre ik het nog kan herinneren. intussen was er een reactie op het forum gepost na een pb contact met mij van een zekere L. blijkbaar had S ook van te voren een pb gepost naar L. S reageerde op die bewuste reactie van L met het gedacht dat het over hem, gericht naar hem ging. daar ik met zekerheid wist dat het  naar mij gericht was had ik de morele verplichting om S hierop attent te maken via een pb, wat ik ook gedaan had. intussen, ja was het van te voren of er na, had ik reeds een pb gestuurd naar S omwille een anndere topic. hij viel me al op dat hij niet zomaar reageerde op een bepaalde topic, maar de manier waarop hij dacht trok mij de aandacht op den duur.

op den duur omwille van diene laatste topic waarover ik het had stuurde we alsmaar meer pb naar elkaar. vermits dit toch niet zo handig was, hebben we elkaar ons e-mail adres doorgegeven. wanneer juist het was weet ik niet, maar kemel die ik ben, het was geen man, maar een vrouw

17:55 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

signalen

waar ik dus blijkbaar ook al jarenlang problemen mee had - al waren die laatste 2,5 jaar niet meer belangrijk - is het herkennen van signalen, en dan bedoel ik signalen die aanleiding zouden moeten geven tot laten we het zeggen contacten te leggen die eventueel zouden moeten leiden naar intiemere sferen.

ook is het zo dat ik ze dikwijls verkeerd heb begrepen, ja ne vent meent direct iets te vinden wanneer er een dame naar u toe lacht, en dat ik dacht dat er signalen waren terwijle er helemaal geen waren.

zelf ben ik al 100 keer bij manier van spreken al eens verliefd geworden op mensen van het andere geslacht. daar ik geen jager ben (spijtig genoeg) en te laf ben om zelf de eerste stap te doen is er nooit iets van gekomen, zelfs nog geen poging tot. éénmaal heb ik eens de moed gehad om naar een meisje te lopen om haar aan te spreken, ze zat alleen, naarmate ik haar benaderde brak alsmaar meer het zweet uit mijn lijf en voelde mijne knikker alsmaar roder worden. mijn hart bonkte zo fel dat ik het in mijn hand kon vast houden. eindelijk was ik bij haar, vroeg met een enorme krop in mijn keel hoe het met haar was, één seconde later zat er plots een hele bende rond haar. ik ben dan maar afgedruipt als een onderdanige hond die niet meer thuis hoorde bij de roede.

ik heb denk ik sinds toen nooit meer een poging gewaagd bij diegene waar ik iets voor voelde.

14:26 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |