02-08-07

dood

ben ik gefascineerd door de dood? niet in de strikte zin van het woord, maar het is voor mij een uiting, een gedachtengang -denk bijna elke dag over de dood- net om aan te kunnen voelen dat ik leef. maar "leef" ik wel? eigenlijk ook weer niet, mijn leven gaat gewoon zijn gangetje tot ik de laatste adem zal gaan uitblazen. ben ik tevreden over mijn leven? niet echt, maar de verantwoordelijkheid ligt volledig aan mijzelf, de reden waarom het zo is, is omdat ik nu éénmaal zo ben zoals ik ben. en ja hoor, ik heb geprobeerd om er iets aan te doen, maar dat is gewoonweg niet gelukt, ik besef ook wel dat het voor een heel groot deel ligt aan mijn te grote verlegenheid en het gebrek aan vrienden in het verleden. vroeger had ik hiervoor een hekel aan mijn eigen, nu heb ik het helemaal gerelativeerd en kan het mij in zekere zin niet meer schelen al denk ik er nog regelmatig over na. maar so what!

zij die gaan sterven groeten U. (maar nu nog niet)

20:42 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ik hoop voor je dat er er uit zult komen. Al met al moet het een vreemde gewaarwording geweest zijn gevoelens te ontwaren die jarenlang verborgen zijn geweest. Of verdrukt misschien? Te doen of ze er niet zijn lijkt soms gemakkelijker dan ze te beleven, te doorstaan.
Ik zal zeker af en toe langskomen om te kijken hoe het er mee is (hetzij hier, dan wel daar;). Succes en heel veel liefs,

Gepost door: Nantie | 03-08-07

De commentaren zijn gesloten.