02-09-07

mijn stemmetjes deel IV

hello, it's me again, I'm talking to myself.

*enne, kunnen we verder?    zal proberen, maar het is toch wel straf hé, de hele dag gaan er maar gedachten rond die ik dan wil noteren, en op het moment dat ik ze wil neerpennen zijn er al een deel dingen die ik vergeten ben of niet meer weet hoe ik het moet gaan formuleren.

*wat bedoel je eigenlijk met de titel van uw blog: "het is voorbij"?    eu, is er iets mis mee, of was het niet duidelijk, ah ja, ik zie het waarom van de vraag. awel diene titel sloeg terug op een paar jaar geleden dat ik er echt een punt heb gezet op de hoop dat ik ooit een relatie zou hebben. niks minder, niks meer.

 *ok, dat weten we dan ook weer. gaf u dat een soort geruststelling?    een geruststelling? nee niet bepaald, het was alleen dat ik op die manier minder aandacht gaf wanneer ik bvb koppels zag en meer met het idee liep van ok, so what!, voor mij is het toch voorbij, in die zin. voor de rest moet ge er niks achter zoeken zenne.

*en wat als er toch nog eens iemand nu in uw leven komt?    hihihi grapjas, no way, niet nog eens, jamais, never, nooit, niemaals. doe mij dat niet meer aan, dat overleef ik niet. het is zelfs zo telkens ik een vrouw zie, of op de tv een bepaalde scene of wanneer ze me weer aan het jennen zijn van: is dat niks voor u? zie ik enkel S voor mij, nee ik heb het wel gehad hoor.

*maar stel nu dat het wel is,    hallo, no way.

*en waarom niet?    nee, sorry, het slorpt mij gewoon te veel energie op, vooral geestelijk.

*te veel energie? heb je er dan niks voor over?    die energie bedoelde ik niet, ik bedoel dat het voor mij hoe moet ik het zeggen, ja, mss dat anderen mij wel begrijpen, kan het nu niet verwoorden met hetgeen ik bedoel. ik heb het wel gehad hoor, ik ben nu wel totaal gekraakt, hoeft echt niet meer (ook al zit er in mijn diepste ik die zegt, hoop toch maar verder)

*heb je dan niet genoten van al die tijd?    amai niet zeker, ik heb heel zeker genoten, en hoe. ja ik kan wel zeggen dat het laatste half jaar mijn zaligste maanden waren van mijn leven, alléz t'is te zeggen buiten de laatste 2 maanden geteld.

*twee maanden?    ja zal zoiets wel geweest zijn, diene knik weet ge, maar eigenlijk was er al iets te voren en naar mijn gevoel sinds diene bewuste chatsessie.

*bewuste chatsessie?    ja, diene waar ik net wilde proberen te vertellen wat mij dwars zat en mijn gevoelens naar S toe trachtte te vertellen (wat niet gelukt is) die compleet verkeerd is overgekomen en, maar kunnen we het daar niet de andere keer over hebben, voel mij er niet goed bij.

*ok tot de volgende keer 

21:27 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Heb wat zitten bijlezen...
Vind het wel positief dat je die dingen neerschrijft... dat je er op één of andere manier over praat, al is het met jezelf.
Je zal dien dat je je op den duur een pak beter gaat voelen, opgeluchter...
Het moet nu éénmaal van je af...!

Fijne dag nog!

Gepost door: M&M | 03-09-07

met mijzelf praten voor de helft ben ik op het idee gekomen van het boek dat S mij ooit heeft uitgeleend.

Gepost door: dagdromer | 03-09-07

@dagdromer Dat boek lijkt me interessant, dus als je wil mag je me altijd de titel doorgeven...

Groetjes,

Gepost door: M&M | 03-09-07

boek! ja: het boek heet "een gesprek met god" of "mijn gesprek met god" zoiets, maar ken de naam van de schrijver niet meer, alleszins ne amerikaan. (ik ben geen lezer, maar dat boek leest enorm vlot)

Gepost door: dagdromer | 03-09-07

Dank u dagdromerke... ik ga eens op zoek gaan sé..
Fijne dag nog!

Gepost door: M&M | 03-09-07

praten met jezelf kan helpen of zogezegd praten met de persoon waar je mee wilt praten

wat je spreuk hiernaast betreft
"de dood is de grootste angst van de mens" daar ben ik het niet mee eens het is niet zozeer de dood op zich waarvoor mijn angst heeft, want dan zijn al je zorgen voorbij maar de manier waarop.

Gepost door: life angel | 05-09-07

de dood is de grootste angst van de mens deze zin is bedoeld op het volgende: het is door die angst van de dood dat er goden/godinnen en later één god is ontstaan net uit angst dat dit leven het einde is wanneer men sterft. het is om onszelf gerust te stellen dat er nog iets is na de dood, kortom een deeltje ervan hoe en waarom het geloof is ontstaan. ps: is mij interpretatie hé

Gepost door: dagdromer | 05-09-07

God en de dood daar heb je volgens mij wel gelijk in en als manipulatie wordt het nu gebruikt om van die zelfmoordterroristen te kweken.
Je kunt je de vraag stellen als zij inderdaad niet zouden geloven in een leven na de dood of ze dan nog tot dergelijke daden te bewegen zouden zijn.

Maar om te eindigen vooral hier dan toch, er is leven en hoop elke dag als je wakker wordt dus maak er het beste van want het blijft een vraagteken en niet onmogelijk dat je in een of andere vorm leeft in de ruimte na de dood.

Gepost door: life angel | 06-09-07

De commentaren zijn gesloten.