23-10-07

volgende stap

de voorbijgaande weken wilde ik steeds mijn moeder vertellen wat er loos is met mij, ze heeft uiteraard allang gemerkt dat er iets mis was. nu  niet meer, ik kan het weer goed verbergen, maar ik vind dat ze het recht heeft om het te weten. maar wanneer ben ik er klaar voor, eigenlijk nooit, ik zal er nooit klaar voor zijn om het te vertellen. enkele weken geleden ben ik met mijn moeder op café geweest waar geen bekend volk komt, ik had de moed bijeen gesprokkeld om het dan toch maar te vertellen. en nee hoor, wie zat daar, een buurvrouw van mijn ouders, dus noppes, nadien waren we wel alleen, maar de moed om het te vertellen was weer gebroken.

deze week zal het zeker niet lukken vermits ik de nachtpost heb, thuis kan ik het niet vertellen, het moet ergens op neutraal grond plaats vinden, een café dus. ik zal proberen het volgende week te vertellen op café. zelfs door dit te schrijven voel ik de zenuwen al op borrelen, verdomme, waarom heb ik daar zoveel moeite mee. 

16:29 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Een moeder ziet het hé, als er iets
is met haar kinderen!
Vind ook dat je het haar moet vertellen...
Ze zal je proberen steunen en wat
opbeuren...!
Maar idd. pas als jij daar klaar voor
bent...!
Fijne dag nog!
Groetjes,

Gepost door: M&M | 24-10-07

toch nog even de draad terug opgepakt hier.
Veel succes om toch te kunnen praten met je moeder of iemand anders.

groetjes en knuf

Gepost door: life angel | 30-10-07

De commentaren zijn gesloten.