17-08-08

toelichting en spelregels

Ik voel de noodzaak om enkele toelichtingen te geven. Maar ik ga nu ook maar vermelden dat ik voor mijzelf enkele spelregels heb gemaakt, spelregels die mij in staat stellen om trachten “mijn” gevoelens zo objectief en zo goed mogelijk te verwoorden. In hoeverre kan je dan natuurlijk het objectivisme van een gevoel bepalen, subjectivisme zal zeer sterk aanwezig zijn, toch zal ik trachten dit te vermijden. Ik wil enkel “mijn” gevoel, “mijn” verhaal hoe “ik” het heb ervaren in alle eerlijkheid. Hoe het dan door anderen wordt ervaren of aangevoeld kan worden heb ik geen macht over. Ik heb niet die capaciteit. Ook voel ik mij niet verantwoordelijk als men de indruk gaat hebben dat ik iemand zwart aan het maken ben, want het is zo niet, heeft men aldus toch het gevoel dat het wel degelijk zo is, wat jullie goed recht is dan ligt het eerder aan jullie zelf en niet aan mij. Wie die jullie is, is ook heel algemeen bedoelt, niet specifiek, wie zich dan aangesproken voelt, ook sorry daarvoor, maar ook hier kan ik niks aan doen. Een klein beetje egoïsme mag toch, of geldt dat niet voor mij? Of ben ik nu niet een klein beetje egoïstisch, maar ne grote egoïst? Ik weet het niet, maar wie gaat dan bepalen of het een kleine beetje egoïstisch is of een grote daad van egoïsme. Of is het weer zo dat bepaalde mensen alles mogen zeggen en ik niet? Dat ik het weer ben die het verkeerd heb begrepen? Maar ik loop reeds vooruit. Mijn verhaal zal geen opsomming zijn in een chronologische volgorde, maar een wirwar van gevoelens, dromen en ervaringen. Er valt zoveel te vertellen dat ik niet alles ineens kan vertellen, dus heb ik ook geen greep in de timing welk postje dan ook op welke manier dan ook zal worden gepost. Ik heb het woordje schemerzone gebruikt, eigenlijk is dit een verkeerd gekozen woord, want het zal we degelijk heel duidelijk worden. de schemerzone die ik bedoel is dat mijn verhaal zal verweven worden in de verschillende blogs die ik heb, een verweven verhaal zoals alles samen hangt bij een maliënkolder van een ridder. Uiteraard zal niet alles wat in mijn andere blogs wordt vermeld over dit verhaal gaan, maar als er dan iets genoteerd wordt wat bij anderen wordt aangevoeld als zijnde horende bij het verhaal wat niet zo is, ook daar kan ik niks aan doen, maar vragen staat vrij, of ik ga antwoorden zullen we dan wel zien. Uiteraard zal ik niet “alles” vertellen. “Reopening the Gates of hell”: dat is duidelijk hé, de hell zijn mijn gedachten, de poort is dat ik nu mijn gedacht vrij geef om eindelijk dit hoofdstuk na verloop van tijd af te sluiten en ik mijn rust zal vinden. Dit hoofdstuk van de hele affaire bedoel ik dan hé, de blog, dat weet ik nog niet. Als men denkt dat ik hier nu de vuile was ga uit hangen is ook verkeerd, (mmmm of toch?) heeft men het gevoel dat het wel zo is, tja, sorry dan hé, ik had het liever anders gehad, maar ik had nu voor mijzelf geen andere keus meer dan het nu op deze manier te doen, ja dat is nu een bewuste keuze die ik maak en ook daar zal ik verder mee moeten gaan leren leven. The keymaster ben ikzelf, ik laat mij niet meer toe om mijzelf buiten spel te zetten, ik heb mijzelf te dikwijls opzij gezet om anderen maar te laten begaan, ik laat niet meer toe dat beïnvloedingen van buitenaf  mij van slag brengen waardoor ik zonder het zelf te beseffen mijn blogverhaal een andere wending zou krijgen, ook niet voor U mijn liefste, bonkt het, dan bonkt het maar hé ;-). Deze keer heb ik de sleutels in handen, maar zijt maar gerust, ik ga de reacties niet moduleren. Mijn geheugen is als een zeef, dat weet ge hé schatje, maar bepaalde dingen vergeet ik niet en zal ik waarschijnlijk ook nooit vergeten, maar daar zal ik dan wel weer gevoeliger voor zijn zeker? Lap ik loop weer voorruit. Oh ja ps aan iedereen, dit is geen kwade schrijven, als jullie mij nu zouden kunnen horen praten is de tonatie er ééntje van een zachte brave niet kwaad bedoelde stem, wel eens waar vol passie en zeker en vast met een enorme zenuwachtigheid, het is maar enkel om het mij van af te schrijven of heb ik het recht niet? Dat enkel de anderen het recht hebben? The black mirror, mmm ok dat zal toch wel duidelijk zijn hé, hihihih echt waar, om die foto te maken heb ik een spiegel voor mij moeten plaatsen, alleen het was geen zwarte. Ah ja, nu de foto, ik hou wel eens van symboliek: ik ben het wel degelijk zelf, naakt met een laken over mij heen, het magische pentagram die onderste boven is aan gebracht is gewoon voor de fun, een beetje drama hé. De stoel is voor de luisteraars, het touw is mijn touw die mij gebonden houdt aan mijn gelofte, maar ook een touw waarvan ik eindelijk bij machte ben ze los te laten. Ik sta met mijn armen open: ik heb al in heel mijn leven veel zweepslagen gekend, ik heb in heel mijn leven al veel emotionele pijnen ingecasseerd op bijna alle niveaus waarvan ik mij nooit heb in kunnen verdedigen, waarvan men mij nooit heeft toegelaten mij te verdedigen, te uiten, noem maar op, de pijnen die ik nu heb meegemaakt slaan alle records, ja het zit heel diep, maar ook dat zal ook duidelijk worden wat mij uiteindelijk in werkelijkheid dwars zit, en desondanks alles weet ik maar al te goed dat ik het tenslotte enkel aan mijzelf heb te danken wat ik al meermaals heb gezegd. Maar doordat heel mijn leven al een leven van incasseren is waarvan ik altijd heb getracht mijn gezicht af te schermen met mijn handen, maar te laf was om van mij af te bijten ben ik nu bereid éénmalig met alle zenuwachtigheid mij te geven ten voeten uit, mijn armen zijn gespreid, schiet maar op mij als op een lammetje, ik zal niet opzij springen. Ik zou het bijna nog vergeten, mijn spelregels die enkel voor mij gelden: op bepaalde reacties ga ik niet reageren omdat anders mijn blog zal evalueren zonder dat ik dan mijn eigen  blog in handen heb, ik zal wel degelijk reageren op de reacties waar ik wens op te reageren, maar ik zal ze niet posten, die post ik misschien later wanneer ik dit verhaal afsluit, dit doe ik om geen beïnvloeding van mijzelf door de reacties te veroorzaken. Mmmm nu vraag ik mij af of het duidelijk is of niet, so what, het is mijn verhaal en ik doe het om het van mij af te schrijven.

16:43 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.