31-08-08

test one

Zoekend naar manieren om haar te vergeten heb ik enkel maar één manier op dat moment gevonden: dat was zoveel mogelijk op het internet contacten te zoeken. Oh ja, ik heb zelfs 2 betalende sites gecontacteerd  en voor één maand betaald. Alle sites beginnen met dezelfde shit: meet friends: maar in feite zijn het verdoken datingsites die eigenlijk in wezen meer scamers lokt dan wat anders. Zelf zijn die sites ook niet zuiver, men speelt een enorm vuil spel. Het is zogenaamd gratis, maar wanneer men uw fucking profile hebt aangemaakt komt that shit out. Men moet betalen om te chatten, men moet betalen om te zien welk bericht men u heeft gemaild, waarvan het dikwijls nog nep berichten zijn die door die sites zelf zijn gemaakt om toch maar te gaan betalen uit nieuwsgierigheid wat zogezegd die persoon U heeft gemaild. Dikwijls weet die persoon zelf geen reet af van die mail. Met andere woorden, waar men u tracht te verwittigen voor scammers, zijn eigenlijk deze sites zelf een vorm van scamming. Maar goed, laat die klootzakken maar doen. Ik heb mezelf toen op het idee gebracht dat dit een mooie test is om aan te tonen wat ik al wist. Ik heb mij open en bloot op het net aangeboden op ik weet niet hoeveel sites, wereldwijd. Awel mijn vermoeden zijn bevestigd. Van alle shit wat er binnen komt, heb ik geen enkel, maar geen enkel iemand van Belgie zelf ontmoet. Oh, ja, maar wel van ne hele hoop ferm madammen waarvan mijn ogen uitpuilde en bijna uit mijn karkas kwamen te vallen, die allemaal van mij houden, wow, hihihih, fuck you……jawadde wat wilden ze op den duur eigenlijk allemaal: geld natuurlijk. Sommigen wilde alleen maar ne eikel zoals ik om in het Belgenland te geraken. Jajaja, ik denk dat ik zo’n 40 ferm vrouwen heb ontmoet, eu ontmoet via internet hé, want het is allemaal bedrog. Dat was dus test nummeros unos.

18:57 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

30-08-08

zelfbevredigingstestjes

Om met het verhaal verder te gaan, ja, echt waar, ik ben heel ver gegaan, anderen zouden zeggen dat ik heel smerig ben geweest, en ja hoor, in zekere zin zonder te weten het waarom, ja het was heel smerig wat ik gedaan heb, maar ik had geen andere keus. Ja hier hebben we het weer over keuzes maken hé. inderdaad ik had geen andere keus, wanneer ge tegen de hoek wordt gedreven en ge wilt er uit komen zijn enkele smerige trucks nog de enige redding, vooral wanneer geen dialoog meer mogelijk is. Niet is het enkel de enige weg geweest, maar tevens een manier om mijzelf iets aan te tonen. Ok voor de lezers gaat het nu wat ingewikkeld zijn, maar maakt niet uit, het is mijn ding. Ik ben zelf met de dingen  die ik gedaan heb zo ver gegaan dat helemaal niet mijn aard is wat ik gedaan heb, maar ik deed het. het waren enkele testjes die ik gemaakt had vanwaar ik van op voorhand het resultaat kende nog voor ik het postte. Nu, in mijn ogen is alles uitgekomen wat ik in gedacht had wat zou uit komen, tenminste de essentie ervan toch. In tussentijd is er veel veranderd, en maak ik enkel gewoon mijn verhaal af, mijn verhaal, wat het ook moge wezen. Het zonder te weten waarom slaat niet op mij, ik weet waarom ik het deed, het is enkel om aan te tonen dat sommige zaken duidelijk worden omwille wat men doet door zich niet af te vragen is dit wel mooi of niet, gepast of ongepast, smerig of niet smerig, maar de hamvraag is het “waarom”. Wanneer men het waarom weet, zal men meer begrijpen van sommige daden die ik dan gepleegd heb. Daden, tja da’s weer een groot woord hé. Hoe dan ook, door de dingen die ik gedaan heb, heb ik veel ontdekt ter bevestiging van wat ik reeds dacht. Mmmm ok, ook al zullen er weer een deel van beweren dat ik het misschien wel verkeerd begrepen heb, maar net als een puzzel zijn er dingen die perfect passen en andere die weer compleet niet bijeen passen. Hoe dan ook, tot nu toe past de puzzel volledig en begrijp ik al een hele hoop zaken. Al ben ik niet tevreden me het verloop van de zaken, maar dat is andere koek hé, want daar kan ik met geen enkel middel verandering in brengen. Hihihi, ja wat heb ik allemaal nu uitgespookt, tja uitgespookt is nu weer een groot woord (weeral). Één ding is zeker, sommige dingen die ik gelapt heb, ook al was het niet mijn aard, deden verdomd goed, ja die deden echt deugd, zeker nadat ik het resultaat heb gezien na mijn daad. Jammer genoeg heb ik er niet veel uit kunnen leren, het was enkel maar een bevestiging van mijn vermoeden. Mmm ja, hier zijn we dan weer, heb ik het dan toch ook weer verkeerd begrepen? Nee helemaal niet, ik heb het wel degelijk goed begrepen. Tot nu toe heeft niemand mij het tegendeel kunnen aan tonen, al maakt het mij  geen reet uit of men het tegendeel kan aantonen, bewijzen of niet, ik weet nu genoeg. Genoeg om te weten wat ik altijd eigenlijk al wist. Niet alleen wist, maar ook al regelmatig heb verteld. Mmm ok, voorlopig laat ik het hierbij.

15:50 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-08-08

stuk stront

Vandaag voel ik mij eigenlijk enorm belabberd, nee niet vandaag, eigenlijk heb ik de hele nacht niet geslapen. Ik moet mijn bedoelingen gaan breken, wat ik wilde doen ga ik dan tenslotte niet doen, ik heb een compromis gevonden voor mijn eigen. Ik voel mij eigenlijk een hoop stront die mij heeft laten meeslepen door de hele affaire, en ik wil mij niet verlagen tot een stuk stront dat dan nog eens platgewalst wordt door mijn eigen rotzooi die ik veroorzaakt heb. Het betekent niet dat ik gelogen heb, nee hoor. In grote lijn zal ik de blog verder zetten zoals geplant, alleen de echte essentie die ik wilde vertellen gaan jullie niet te lezen krijgen, ik krijg het niet over mijn hart om dat zo maar publiek te maken, sorry jongens. Een deel van de essentie zal ik wel verklappen: het gaat mij niet omwille haar keuze voor siberx, dat had ik die bewuste dag al geaccepteerd, hoe gek het ook klinkt. Tenslotte is het tussen Shamrocky en mij. Wat is er dus veranderd: mijn spelregels heb ik een beetje bijgestuurd. Tenslotte wil ik het van mij af schrijven (datgene wat jullie niet gaan te zien krijgen), ja ik kan schrijven en het voor mij houden, maar dat geeft geen voldoening, het van mij afschrijven is bij mij maar pas geslaagd wanneer ik het op de ene of andere manier kan posten, eigenlijk wilde ik het uitschreeuwen naar de hele wereld toe, maar ik kan het niet, het zou betekenen dat ik geen haar beter ben dan, ja wie dan ook, geen flauw idee. De hele blog was niet expliciet de bedoeling gericht naar Shamrock, maar om het van de daken te schreeuwen.  Maar vermits ik het niet publiek wil bekendmaken en toch wil posten, hoe ga ik het doen? Tja, ik ga die zaken die ik normaal wilde posten niet posten op mijn blog, maar ik ga ze mailen naar Shamrock in blogvorm. Voor de rest blijft alles hetzelfde, of ze het gaat lezen of niet maakt mij niet uit, ik moet gewoon het gepost hebben om het gevoel te hebben dat ik het van mij heb afgeschreven. Haar 2 mails ga ik pas openen wanneer alles wat ik te vertellen had gepost is. Shamrock, ge hoeft dus het raadselke niet op te lossen.

22:57 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

pogingen en kansen

Pogingen om duidelijk te maken waar het mij nu eigenlijk echt om gaat zijn allemaal mislukt. Waar het echt om gaat, welke frustraties die ik precies heb, de essentie van de hele affaire die om mij draait, daar zal het allemaal over gaan. Maar om een duidelijk min of meer totaalbeeld te geven, ook voor mijzelf voor later, ben ik nu éénmaal genoodzaakt meer te vertellen dan ik eigenlijk wil, maar zij die zo mooi het hebben over keuzes maken, awel dit is nu mijn keuze om het te doen, mijn keuze, niet om U pijn te doen liefste, maar om eindelijk mijn rust te vinden. Meerdere vrienden van mij hebben mij verteld laat het rusten, laat het zijn, maar nee, ik heb het al te lang het laten rusten, mijn trein is vertrokken en ik zal niet meer stoppen. Ik besef heel goed dat ik daardoor mijn liefste enorm pijn mee ga doen, jawel, dat besef ik maar al te goed. Al begin ik er aan te twijfelen, ja twijfelen, is het wel pijn of eerder woede die ik aan het opwekken ben, maar hoe dan ook, daar kan ik nu éénmaal niet langs, het is een automatisch gevolg van het gegeven. Maar er resten als laatste kans nog 2 manieren om mij te doen stoppen (of er moet intussen iets anders gebeurd zijn uiteraard, kwestie van later niet te horen dat ik mijn woord niet houdt). Één ervan is mij liquideren, maar om eigenlijk eerlijk de waarheid te zeggen zou ik deze optie niet gebruiken, het is onwettelijk en ik praat wel veel over zelfmoord, maar toch wil ik liever nog leven. Die tweede optie schatteke, zoek ze maar uit, we hebben in betere tijden elkaar heel fel aangevoeld, het was zelfs bijna magisch, ge kende mij heel goed, dit laatste stuk over het mij doen kunnen stoppen is weer één feit dat ik mij toch maar weer heb laten beïnvloeden door U, want dit was niet gepland in mijn blog. Als ge goed nadenkt en mij nog kent en weet wat voor mij ook belangrijk is, zal je op het gemak weten welke de tweede optie is, aan U de keus schatje, denk goed na over wat we allemaal hebben besproken, en wat ik later na mijn blunder heb geschreven op deze blog, en niet alleen deze blog. De hint gaat over iets wat van onschatbare waarde heeft voor mij, niet dat ik het bij iedereen zie, maar wel bij U (da’s nu wel een grote hint hé). ja, waarom niet, ge kunt het misschien vragen aan siberx, hij die alles ziet en mij kan voorspellen, hey kerel, je wilt mij toch helpen hé, awel dat is een goede oefening voor U, nietwaar? Als uw “keuze” is genomen om die kans te nemen dan denk ook goed na hoe ge het mij gaat laten weten. Het volgende was normaal ook niet voorzien om het bekend te maken, maar gij hebt mij zo dikwijls in de waan gelaten, zo dikwijls mij weken laten wachten eer ik een antwoord kreeg, maar ik zal mijn goed hart laten zien en het maar vertellen: een tijdje geleden heb ik mij voorgenomen om een paar weken niet meer op het internet te komen wat mij gelukt is, de reden was dat ik merkte dat ik naar een verslaving aan het af stevenen was. het was geen verslaving naar het internet toe, maar ik had gemerkt dat het de enige manier was om niet aan U te denken. (maar dat is voor later), toen reeds al heb ik gezworen dat ik vanaf ik terug op het net zou komen ook uw berichten niet meer zal openen, dat zal wel niet erg zijn, want ge had toch al een eeuwigheid niet meer van u laten horen en ik was er dan ook van overtuigd dat ge ook niet meer zou mailen. Maar potverdikke sé, wanneer ge op uwe teen getrapt bent (ik weet eigenlijk niet over wat) kreeg ik zelfs de dag nadien reeds bericht, mmmm plots wel tijd? Maar goed, ik heb ze niet geopend, dat was het berichtje van 19 maart. De redenen van het niet openen is dezelfde, om niet meer beïnvloed te worden. Ook dat is op zich alweer een hint. (de hint slaat niet op het beïnvloeden hé). Het zal nu uw keus zijn, maar intussen zal mijn verhaal gewoon verder lopen. Maar bekijk het van de positieve kant, het blootleggen van mijn verhaal, mijn gegeven zal hopelijk deze keer voldoende zijn dat god deze keer een juist diagnose kan stellen. Want hij analyseert mensen die reageren als honden toch zo graag hé. pfff effe een andere post maken :-) groeten

10:02 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

17-08-08

toelichting en spelregels

Ik voel de noodzaak om enkele toelichtingen te geven. Maar ik ga nu ook maar vermelden dat ik voor mijzelf enkele spelregels heb gemaakt, spelregels die mij in staat stellen om trachten “mijn” gevoelens zo objectief en zo goed mogelijk te verwoorden. In hoeverre kan je dan natuurlijk het objectivisme van een gevoel bepalen, subjectivisme zal zeer sterk aanwezig zijn, toch zal ik trachten dit te vermijden. Ik wil enkel “mijn” gevoel, “mijn” verhaal hoe “ik” het heb ervaren in alle eerlijkheid. Hoe het dan door anderen wordt ervaren of aangevoeld kan worden heb ik geen macht over. Ik heb niet die capaciteit. Ook voel ik mij niet verantwoordelijk als men de indruk gaat hebben dat ik iemand zwart aan het maken ben, want het is zo niet, heeft men aldus toch het gevoel dat het wel degelijk zo is, wat jullie goed recht is dan ligt het eerder aan jullie zelf en niet aan mij. Wie die jullie is, is ook heel algemeen bedoelt, niet specifiek, wie zich dan aangesproken voelt, ook sorry daarvoor, maar ook hier kan ik niks aan doen. Een klein beetje egoïsme mag toch, of geldt dat niet voor mij? Of ben ik nu niet een klein beetje egoïstisch, maar ne grote egoïst? Ik weet het niet, maar wie gaat dan bepalen of het een kleine beetje egoïstisch is of een grote daad van egoïsme. Of is het weer zo dat bepaalde mensen alles mogen zeggen en ik niet? Dat ik het weer ben die het verkeerd heb begrepen? Maar ik loop reeds vooruit. Mijn verhaal zal geen opsomming zijn in een chronologische volgorde, maar een wirwar van gevoelens, dromen en ervaringen. Er valt zoveel te vertellen dat ik niet alles ineens kan vertellen, dus heb ik ook geen greep in de timing welk postje dan ook op welke manier dan ook zal worden gepost. Ik heb het woordje schemerzone gebruikt, eigenlijk is dit een verkeerd gekozen woord, want het zal we degelijk heel duidelijk worden. de schemerzone die ik bedoel is dat mijn verhaal zal verweven worden in de verschillende blogs die ik heb, een verweven verhaal zoals alles samen hangt bij een maliënkolder van een ridder. Uiteraard zal niet alles wat in mijn andere blogs wordt vermeld over dit verhaal gaan, maar als er dan iets genoteerd wordt wat bij anderen wordt aangevoeld als zijnde horende bij het verhaal wat niet zo is, ook daar kan ik niks aan doen, maar vragen staat vrij, of ik ga antwoorden zullen we dan wel zien. Uiteraard zal ik niet “alles” vertellen. “Reopening the Gates of hell”: dat is duidelijk hé, de hell zijn mijn gedachten, de poort is dat ik nu mijn gedacht vrij geef om eindelijk dit hoofdstuk na verloop van tijd af te sluiten en ik mijn rust zal vinden. Dit hoofdstuk van de hele affaire bedoel ik dan hé, de blog, dat weet ik nog niet. Als men denkt dat ik hier nu de vuile was ga uit hangen is ook verkeerd, (mmmm of toch?) heeft men het gevoel dat het wel zo is, tja, sorry dan hé, ik had het liever anders gehad, maar ik had nu voor mijzelf geen andere keus meer dan het nu op deze manier te doen, ja dat is nu een bewuste keuze die ik maak en ook daar zal ik verder mee moeten gaan leren leven. The keymaster ben ikzelf, ik laat mij niet meer toe om mijzelf buiten spel te zetten, ik heb mijzelf te dikwijls opzij gezet om anderen maar te laten begaan, ik laat niet meer toe dat beïnvloedingen van buitenaf  mij van slag brengen waardoor ik zonder het zelf te beseffen mijn blogverhaal een andere wending zou krijgen, ook niet voor U mijn liefste, bonkt het, dan bonkt het maar hé ;-). Deze keer heb ik de sleutels in handen, maar zijt maar gerust, ik ga de reacties niet moduleren. Mijn geheugen is als een zeef, dat weet ge hé schatje, maar bepaalde dingen vergeet ik niet en zal ik waarschijnlijk ook nooit vergeten, maar daar zal ik dan wel weer gevoeliger voor zijn zeker? Lap ik loop weer voorruit. Oh ja ps aan iedereen, dit is geen kwade schrijven, als jullie mij nu zouden kunnen horen praten is de tonatie er ééntje van een zachte brave niet kwaad bedoelde stem, wel eens waar vol passie en zeker en vast met een enorme zenuwachtigheid, het is maar enkel om het mij van af te schrijven of heb ik het recht niet? Dat enkel de anderen het recht hebben? The black mirror, mmm ok dat zal toch wel duidelijk zijn hé, hihihih echt waar, om die foto te maken heb ik een spiegel voor mij moeten plaatsen, alleen het was geen zwarte. Ah ja, nu de foto, ik hou wel eens van symboliek: ik ben het wel degelijk zelf, naakt met een laken over mij heen, het magische pentagram die onderste boven is aan gebracht is gewoon voor de fun, een beetje drama hé. De stoel is voor de luisteraars, het touw is mijn touw die mij gebonden houdt aan mijn gelofte, maar ook een touw waarvan ik eindelijk bij machte ben ze los te laten. Ik sta met mijn armen open: ik heb al in heel mijn leven veel zweepslagen gekend, ik heb in heel mijn leven al veel emotionele pijnen ingecasseerd op bijna alle niveaus waarvan ik mij nooit heb in kunnen verdedigen, waarvan men mij nooit heeft toegelaten mij te verdedigen, te uiten, noem maar op, de pijnen die ik nu heb meegemaakt slaan alle records, ja het zit heel diep, maar ook dat zal ook duidelijk worden wat mij uiteindelijk in werkelijkheid dwars zit, en desondanks alles weet ik maar al te goed dat ik het tenslotte enkel aan mijzelf heb te danken wat ik al meermaals heb gezegd. Maar doordat heel mijn leven al een leven van incasseren is waarvan ik altijd heb getracht mijn gezicht af te schermen met mijn handen, maar te laf was om van mij af te bijten ben ik nu bereid éénmalig met alle zenuwachtigheid mij te geven ten voeten uit, mijn armen zijn gespreid, schiet maar op mij als op een lammetje, ik zal niet opzij springen. Ik zou het bijna nog vergeten, mijn spelregels die enkel voor mij gelden: op bepaalde reacties ga ik niet reageren omdat anders mijn blog zal evalueren zonder dat ik dan mijn eigen  blog in handen heb, ik zal wel degelijk reageren op de reacties waar ik wens op te reageren, maar ik zal ze niet posten, die post ik misschien later wanneer ik dit verhaal afsluit, dit doe ik om geen beïnvloeding van mijzelf door de reacties te veroorzaken. Mmmm nu vraag ik mij af of het duidelijk is of niet, so what, het is mijn verhaal en ik doe het om het van mij af te schrijven.

16:43 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-08-08

de kop is er van af.

Zelf had ik geen vermoeden om deze blog verder te zetten, maar ik kan het niet blijven verkroppen om alles in mij op te slagen, mijn kop is er te klein voor :-). Maar er is te veel gebeurd het laatste jaar, en vooral wat er niet is gebeurd, ja ik weet het, het klinkt een beetje verwarrend. Voor mij zal het een moeilijke oefening worden om zo objectief mogelijk mijn verhaal te doen. Zelf ben ik te emotioneel berokken met het gebeuren, mmm het gebeurde, toch zal ik trachten de objectiviteit te handhaven, uiteraard bekeken vanuit mijn oogpunt rekeninghoudend de beïnvloeding van wat ik heb gelezen in het verleden van zowel de reacties van Duvel, siberx en mijn liefste Shamrock. De beïnvloeding bedoel ik dan in de mate dat ik zelf beïnvloed werd en wordt door andere berichten, reacties die ik heb gelezen. Ook moet ik rekening houden met hetgeen wat te privé is, kwestie om niemand schade te berokkenen. Wat gaan we hier allemaal te lezen krijgen in de toekomst? Tja om eerlijk de waarheid te zeggen weet ik het zelf niet goed, we zullen wel zien, ik zal waarschijnlijk met sommige zaken in herhaling vallen. Ik ga het hebben over wat ik gedaan heb om mijn gevoelens naar mijn liefste toe -die reeds een jaar een verhouding heeft- proberen te verjagen van mijn gebroken hart. Ik zal het ook hebben over mijn blunders die ik heb begaan door mijn angsten, maar daar weten diegene die deze blog gevolgd hebben al een heel deel van. Ik zal het ook hebben wat ik heb uitgespookt wat in principe niet mijn doen is - waar ik mij in zekere zin wel voor schaam - maar om welbepaalde redenen het toch heb gedaan, niet dat ik het wil rechtvaardigen, deze schande heb ik van te voren aan paar mensen bekend gemaakt om aan te tonen dat mijn idee over dingen juist waren volgens de context van het gegeven. Ook zal ik het hebben wat mijn plannen waren voor dat ik wist dat mijn liefste een relatie aan het voorbereiden was met siberx. Velen hebben het meermaals over gehad van wat ge uit uw verleden hebt geleerd. Nu wat heb ik hieruit geleerd met de gebeurtenissen van afgelopen 1.5 jaar? Awel, eigenlijk niks, het is te zeggen dat ik de bevestiging heb van wat ik altijd al heb geweten, dat ik die ben zoals ik ben. Al moet ik wel zeggen dat ik gemerkt heb dat ik veel emotioneler ben dan dat ik mijzelf had toegegeven. Zelfs nu met dit schrijven bonst mijn hart bijna uit mijn lijf van de zenuwen, maar waarom moet ik zenuwen hebben? Ik heb geen reden om zenuwen te hebben of zenuwachtig te zijn, maar toch ben ik het. Mijn verhaal ga ik doen zonder enige vorm van haat, ook al zal men mijn daden en woorden trachten te verdraaien, mij in diskrediet te brengen, wat al meerdere malen is gebeurt, al bewust of niet bewust, maar dat maakt eigenlijk niet uit. Natuurlijk gaat men beweren dat het niet zo is, wat logisch is, ze hebben nu éénmaal een relatie met elkaar. Wat mij nu op dit moment het meeste wringt is dat ik nog steeds verliefd ben op mijn Shamrockje, op zich is dat niet zo erg, maar verliefd zijn op iemand die al een relatie heeft valt mij heel zwaar. Nog nooit van te voren ben ik ooit verliefd geweest op iemand wanneer ik éénmaal wist dat die reeds een relatie heeft. Maar nu liggen de zaken uiteraard anders. PS: mijn sarcasme zal waarschijnlijk ook hier en daar wel te voor schijn komen. Mijn liefste Shamrock (het is tegen mijn eigen dat ik praat, ik veronderstel, nee ik ben ervan overtuigd dat ge mijn blogs niet meer zal bezoeken), we hebben het meermaals gehad over hoe teksten kunnen geïnterpreteerd worden, hoe ze dikwijls verkeerd werden begrepen (soms bewust), als ge mijne brol toch zou lezen, dan hoop ik dat ge het niet verkeerd gaat opvatten, dat ge uw eigen niet gaat verloochenen. Zelf zal ik trachten zo duidelijk mogelijk te zijn met mijn teksten. Ik zeg proberen hé, want ik ben nu éénmaal niet perfect. Ik heb ook de goddelijke wijsheid en de tactiek niet van de vooruitziendheid zoals siberx. Hey da’s raar, bij het herlezen van mijn schrijven voor ik het zou posten had ik het gevoel van “dat heb ik al eens mee gemaakt, die tekst heb ik al eens geschreven”, maar dat is niet, het is de eerste keer. Ik wil mij al van te voren veronderschuldigen dat er waarschijnlijk wel fouten op taalgebied zullen zijn, maar het gaat erom hetgeen wat ik vertel, de essentie, of ik zal toch proberen de essentie duidelijk te maken. Meteen maak ik er ook nu gebruik van om de mensen zowel irl als in het blog wereldje nogmaals te bedanken voor de oprechte steun die ik van jullie heb gekregen die mij zeker en vast hebben geholpen. Shamrockje, desondanks alle pijn die ik ondervonden heb hou ik nog steeds van U wat ik zelf maar niet begrijp.

 

17:46 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

14-08-08

verderzetting blog

Reopening the gates of hell, the gatekeeper of the black mirror

back to hell-800

 

22:46 Gepost door watje in Liefde | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |